W nocy z 19 na 20 pa\u017adziernika 1984, na trasie z Bydgoszczy do Warszawy, trzej oficerowie S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa przebrani za milicjant\u00f3w, porwali ksi\u0119dza Jerzego Popie\u0142uszk\u0119 i jego kierowc\u0119 Waldemara Chrostowskiego. Tylko dzi\u0119ki temu, \u017ce Chrostowski uciek\u0142 wyskakuj\u0105c skuty kajdankami z jad\u0105cego samochodu, uda\u0142o si\u0119 ustali\u0107 to\u017csamo\u015b\u0107 porywaczy i oskar\u017cy\u0107 ich o zab\u00f3jstwo ksi\u0119dza Jerzego, kt\u00f3rego zmasakrowane zw\u0142oki znaleziono p\u00f3\u017aniej w dole Wis\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Od 27 grudnia 1984 roku do 7 lutego 1985 roku w S\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim w Toruniu odby\u0142 si\u0119 proces zab\u00f3jc\u00f3w ksi\u0119dza Jerzego Popie\u0142uszki. By\u0142 to jedyny przypadek skazania cz\u0142onk\u00f3w komunistycznego aparatu represji za zab\u00f3jstwo polityczne w czasach PRL. Sprawcy otrzymali wyroki od 14 do 25 lat wi\u0119zienia. <\/p>\n\n\n\n
Proces, mimo \u017ce toczy\u0142 si\u0119 w realiach PRL-owskiego s\u0105downictwa, a wst\u0119p na sal\u0119 s\u0105dow\u0105 by\u0142 \u015bci\u015ble reglamentowany, toczy\u0142 si\u0119 jawnie. Przed budynkiem s\u0105du gromadzi\u0142y si\u0119 tak wielkie t\u0142umy, \u017ce na czas trwania procesu s\u0105d zosta\u0142 otoczony barierkami oraz kordonem milicji, a porz\u0105dku w s\u0105dzie pilnowali uzbrojeni \u017co\u0142nierze. Karty wst\u0119pu by\u0142y trudno dost\u0119pne. Otrzymywali je nieliczni przedstawiciele Ko\u015bcio\u0142a, organizacji katolickich i medi\u00f3w. Pomimo licznych utrudnie\u0144 oraz blokady informacyjnej, jawny charakter procesu pozwoli\u0142 ca\u0142emu spo\u0142ecze\u0144stwu pozna\u0107 metody jakimi aparat bezpiecze\u0144stwa PRL zwalcza\u0142 osoby, kt\u00f3re uznawa\u0142 za wrog\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n